Wij Allen Per Persoon In Eenheid

Wakker Mens

Vrij- & Doordenkers

Over

Wakker Mens is een privaat initiatief en niet gebonden aan enige organisatie.
We zijn een klein, los groepje mensen. Elk van ons geeft uit zijn eigen perspectief gevolg aan zijn bezorgdheid over de vrije meningsvorming in onze wereld.

Onze intentie is het om u van alternatieve informatie te voorzien. Alternatieven voor de eenheidsbrij in de (over)heersende media. Alternatieven die wellicht de ruimte scheppen om een eigenzinnige visie mogelijk te maken, die uitstijgt boven de eenzijdigheid van algemeen heersende denkbeelden.
Zelfstandig denken dus.

Geloof ons niet, toets ons. Op veel plaatsen bevinden zich links naar externe webpagina’s.
Gebruik ze en ga er zelf mee aan de slag.

Bovendien kunnen we versterking gebruiken.
De kritische lezer zal bemerkt hebben dat we noch een journalist noch een neerlandicus aan boord hebben.
Het melden van positieve ontwikkelingen stellen we ook zeer op prijs!

Eind verantwoordelijk voor deze webpagina is Ronald van Overbeeke.

Wakkermens Vrij- & Doordenkers | Voor- & Nadenkers

  • Kijktip
    by FZ on november 30, 2022 at 8:40 pm

    Rusland na afloop - Tocht door een gecanceld land Ik heb mijn wapenbroeder van WakkerMens op een nieuwe serie van RT Deutsch geattendeerd. Kennelijk ontkomt ook WM ondanks alle ellende in de wereld niet aan kerststemming, of eigenlijk moet ik zeggen de Sinterklaasstemming, want het antwoord was keurig in versvorm. Dit wederom vormde de aanleiding tot de volgende gedachtesprong: als de mensheid zich nog steeds in versvorm zou uitten, dan zou er vermoedelijk minder onzin gesproken worden, want het formuleren van een vers, vergt meer aandacht en dwingt je over je woorden na te denken. Wat een vooruitgang in de politiek en in de journalistiek! Het antwoord luidde als volgt: Een leuke attentie vindt de Sint, wellicht een reis waardoor men inzicht wint. Je zou het kunnen volgen en elke keer, maar niet verbolgen, hierover berichten op Wakkermens zodat lezers geestvermogens komen tot bloei en inzicht want dee'z is nog lange niet verzadigd.   Wakkermens gaat zich dus met de nieuwe reeks van RT Deutsch bezig houden, hoewel ik nog niet weet wat het voorstelt. Maar de vooraankondiging klinkt interessant: Het Westen probeert Rusland af te schaffen. Of eenvoudigweg een heel land uit de wereldpolitiek, het bedrijfsleven, de sport en de cultuur te uit te vagen. De bevolking daardoor te bestraffen en bekende ondernemingen uit het land verdwijnen. Het Westen heeft er echter geen rekening mee gehouden dat dit juist datgene is wat de Russen verbindt - en dat dit tevens een waar geschenk is voor het Russische bedrijfsleven. Het sleutelwoord luidt namelijk: importsubstitutie. Alles wat vroeger uit het buitenland werd ingevoerd, moest nu vrijwel van de ene dag op de andere door binnenlandse productie worden vervangen. Een onmogelijke taak? Margo Zvereva heeft een cameraman gegrist en is op stap gegaan door Midden-Rusland tot naar het diepe zuiden om precies dat uit te zoeken. Uiteraard in een Russische terreinwagen. Meer dan 6.000 kilometer over snelwegen, steden, dorpen, bossen, bergen, steppen en ruw terrein. Talloze blikken achter de schermen van het grootste en waarschijnlijk meest veelzijdige land ter wereld: bezoeken aan werkplaatsen en enorme bedrijven, gesprekken met ministers en vrachtwagenchauffeurs, fabrieksdirecteuren en inwoners, overnachtingen in de beste hotels en in de open lucht... Een eerlijke en persoonlijke blik op problemen, maar ook op het enorme potentieel van het nieuwe Rusland. De eerste aflevering wordt op 1 december om 05:30 uitgezonden op RT DE. Alle afleveringen worden na uitzending op onze website((en ook op WM, als het de moeite waard is)) geplaatst - zodat je elke aflevering ook later kunt bekijken, mocht je "Russland danach" op TV gemist hebben!

  • Verschroeide aarde in een nieuw jasje
    by FZ on november 30, 2022 at 1:23 pm

    De kerncentrale van Zaporozje wordt opnieuw beschoten De Oekraïense strijdkrachten bestoken het terrein van de kerncentrale met voornamelijk Amerikaanse HIMARS raketten. Omdat intussen niemand meer ervan uit gaat dat dit achter de rug van de Amerikanen om gebeurt, de besturing van de HIMARS ligt voor zover wij weten in Amerikaanse handen, zou je ervan kunnen uitgaan dat de VS willens en wetens in Europa een nucleaire ramp willen veroorzaken. Ik stuitte op dit onderwerp door een artikel van Awful Avalanche, en heb vervolgens het daar geciteerde Russische artikel van 20 november 2022 vertaald.   [caption id="attachment_61152" align="alignright" width="350"] In de ochtend van 20 november hebben Oekraïense troepen het areaal van de kerncentrale al twee keer beschoten.Foto: EAST NEWS[/caption] De kernafvalopslag is het doelwit: de reden voor de beschieting van de kerncentrale in Zaporozjе toegelicht Prosvirnov, een deskundige, legde uit wat Oekraïne probeert te bereiken door de beschietingen van de kerncentrale van Zaporozje voort te zetten. Artikel: Aleksej Morozov Op zondag 20 november 2022 zijn van Oekraïense zijde de beschietingen van de kerncentrale van Zaporozje  hervat. Volgens het Russische ministerie van Defensie heeft de Oekraïense artillerie op 19 november 11 groot-kaliber granaten afgevuurd naar het terrein van de kerncentrale van Zaporozje. In de ochtend van 20 november hebben Oekraïense troepen het areaal van de kerncentrale opnieuw twee keer beschoten. Naar verluid was het vuur gericht op de opslagplaats voor kernafval. Dit is geen toeval. Toen de eerste beschietingen in de zomer begonnen, wisten deskundigen niet of raketten en granaten konden worden ingezet om de reactor zelf op te blazen. Natuurlijk zijn kerncentrales ontworpen met een enorme veiligheidsmarge. Maar die marge betreft de productie-processen binnen de reactor zelf. Niemand heeft ooit verwacht dat een kerncentrale opzettelijk gebombardeerd zou worden. En ook al zou ermee rekening gehouden zijn, dan is het nog moeilijk een dergelijk scenario na te bootsen - er zijn geen voorbeelden. Desalniettemin zijn de deskundigen tot de conclusie gekomen dat een storing in de reactor zelf hoogst onwaarschijnlijk is. [...] Maar er is een gemakkelijker doelwit - de opslagplaats voor nucleair afval. Afgewerkt afval van de reactor moet op een deugdelijke manier worden verwijderd. De kerncentrale van Zaporozje heeft in het verleden Russische brandstaven gebruikt. De Russen brachten vervolgens het afval naar speciale bedrijven en verwerkten het daar verder. De Oekraïne heeft enkele jaren geleden de contacten met Rusland verbroken en is overgestapt naar Amerikaanse brandstaven van Westinghouse (ondanks het feit dat deze eigenlijk niet bij dit type reactor pasten). Maar op de een of andere manier functioneert het toch wel. Maar de Amerikanen waren niet van plan het afval weg te halen. En dit afval bevond (en bevindt) zich gewoon op het terrein van de centrale. Met minimale veiligheidsmaatregelen. Men heeft bij dit bedrijf een vergunning voor droogopslag in containers gekocht en plaatst het afval nu direct op het terrein van de kerncentrale. Dergelijke locaties zijn zeer kwetsbaar en vormen een risico voor radioactieve vervuiling, indien deze door projectielen worden geraakt. Dit is te vergelijken met een 'vuile bom'", aldus Prosvirnov. Wat gebeurt er als een granaat een afvalopslagplaats vernietigt? Er zal vermoedelijk een explosie plaatsvinden, maar dan geen nucleaire, de uitstoot , d.w.z. het roet en het stof dat in de atmosfeer opstijgt, zijn radioactief. Dan hangt alles af van de richting van de wind. Onder de isotopen in het afval bevinden zich enkele kortlevende, wat betekent dat ze relatief snel vervallen en onschadelijk worden. Maar er zijn er ook die de bodem en het water voor lange tijd verontreinigen. Maar nogmaals, dit hangt allemaal af van wind, regenval en duizend andere factoren waarmee van tevoren geen rekening kan worden gehouden. En daarmee heb je dan in feite de vuile bom - je hoeft niet eens onderzoek ernaar te doen - de onderdelen van de bom liggen al klaar in de centrale. [einde van de vertaling] Ondertussen zijn we een paar dagen verder, de centrale wordt nog steeds beschoten, maar heeft het godzijdank nog niet begeven. Wel gaan in de westerse media geruchten rond dat de Russen op punt staan de oblast Zaporozje net als Cherson te verlaten. Vooralsnog lijkt dat nog slechts wensdenken te zijn, de Russen zullen het gebied niet opgeven, er is geen militair-strategische reden voor. De Russen maken goede vorderingen rond de stad Bachmoet, het Oekraïense leger lijkt uitgeput. De enige  mogelijkheid die het Oekraïense leger nog heeft om de Russen te verdrijven, lijkt inderdaad een nucleaire ramp te zijn. Mocht iets dergelijks gebeuren dan zouden de Russen tot evacuatie overgaan, maar welk belang heeft de Oekraïne aan een nucleair gecontamineerd gebied? Dit zou ook voor de Oekraïne onbruikbaar zijn, en dan heb ik het niet eens over de vele slachtoffers op de langere termijn. En daarmee zijn we weer terug bij de tactiek van de verschroeide aarde, waarvan ik hoop dat deze nooit toegepast zal worden!          

  • Geboortepijnen van een nieuwe wereld
    by rovanov on november 27, 2022 at 6:11 am

    Een bericht van Von Rüdiger Rauls overgenomen van RT-Duits en vertaald door WM. Uit het optreden van het Westen tegenover Rusland en China krijgt men de indruk dat het Westen zich niet eens meer bewust is van wat haar acties inhouden. Wat wil het bereiken, wat wil het Westen winnen? En waar zal het allemaal toe leiden? De term Nieuwe Wereld staat meestal voor het door Columbus ontdekte Amerika. Het dankte zijn ontdekking aan het toeval. De Nieuwe Wereld, waarvan wij sinds enkele jaren getuige zijn, komt daarentegen niet toevallig tot stand. Het is het resultaat van de menselijke strijd voor een beter leven, maar niet zoals vroeger voor een minderheid, die Poetin de Gouden Miljard noemt, maar voor iedereen. De ontdekking van de Nieuwe Wereld door Columbus betekende ook het begin van een nieuw tijdperk van menselijke ontwikkeling. Het kapitalisme werd mondiaal. De heersende klasse, de bourgeoisie, had de politieke macht nog niet veroverd, maar als economisch systeem kreeg zij geleidelijk de overhand. Het feodale systeem van de adel daarentegen werd als economische factor maatschappelijk steeds onbelangrijker. De koloniën, als voormalige grondbezittingen van de Europese vorstenhuizen, werden omgevormd tot kapitalistische markten. Deze voormalige Nieuwe Wereld is nu de oude, de verouderde. Het werd eeuwenlang gedomineerd door de leidende kapitalistische staten van Europa en hun Angelsaksische opvolgers (VS, Australië, Nieuw-Zeeland, Canada, enz.). Door hun economische en militaire superioriteit oefenden zij hun koloniale heerschappij uit over de meeste volkeren van de wereld. Deze vorm van regeren brak af in de onafhankelijkheidsoorlogen na de Tweede Wereldoorlog. Maar de economische macht over de wereld was nog steeds in hun handen. Deze oude wereld verliest echter steeds meer zijn economische macht door de heropleving van Rusland en de opkomst van China en andere landen zoals Vietnam. De militaire nederlagen van het Westen, met name van de VS in Zuidoost-Azië, maakten duidelijk dat deze ontwikkeling niet met oorlogsmiddelen kon worden gestopt. De westerse staten veranderden van Saulus - van de militaire strijd tegen het communisme - in de Paulus van de waardeoriëntatie. Als westerse waardengemeenschap willen zij nu het dreigende machtsverlies door sancties een halt toeroepen. Hoewel deze goedkoper zijn dan oorlogen, verzwakken ze de eigen economie steeds meer. Wat we momenteel meemaken is het uiteenvallen van deze westerse waardengemeenschap en haar concept om haar eigen macht over de volkeren van de wereld te handhaven door middel van economische en morele druk. De westerse waardengemeenschap valt niet uiteen door de oorlog van Rusland in Oekraïne. Het valt ook niet uiteen door de penetratie van China in bijna alle continenten en bijna alle gebieden van de economie, wetenschap en onderzoek. Het valt uiteen door zijn eigen tegenstrijdigheden. Steeds meer mensen, naties en samenlevingen herkennen de tegenstrijdigheid tussen de morele claims die de "westerse waarden" als een monstrans((https://nl.wikipedia.org/wiki/Monstrans)) voor zich uitdraagt en zijn feitelijk handelen. Deze oude westerse wereld is niet langer opgewassen tegen de druk van de volkeren die zich decennialang hebben bevrijd van de koloniale overheersing. Deze volkeren, die hard gevochten hebben voor nationale onafhankelijkheid, willen nu hun economische onafhankelijkheid realiseren. Zij willen niet langer afhankelijk zijn van de beslissingen van westerse investeerders. Zij willen ook niet langer berispt worden door de wankelende moraal van westerse politici die met twee maten meten en degenen die niet naar hun pijpen dansen met sancties straffen. De mensen van deze samenlevingen willen hun leven vormgeven volgens hun behoeften, ervaringen en principes. En de tijd lijkt gekomen voor dit aandringen.   Wat wil het Westen? Welnu, het is één ding om de opkomst van machten te belemmeren, maar iets anders om de wereldgemeenschap zelf een hoopvol vooruitzicht te kunnen bieden. Dit blijkt niet uit het optreden van het Westen. Het kan de opkomende volkeren van de wereld niets meer bieden dat recht doet aan hun verlangen naar een beter leven. Aangezien zij geen voorstellen heeft om de toekomst vorm te geven, houdt zij zich voornamelijk bezig met het handhaven van de huidige toestand. Daarmee verliest zij echter de creatieve kracht. Dit is wat haar onderscheidt van China en de staten die zich aansluiten bij de ideeën en voorstellen van China om de toekomst vorm te geven. En die worden steeds talrijker. In de huidige wereldwijde conflicten is het niet duidelijk waar het Westen zich mee bezighoudt, buiten het tegenhouden van vooruitgang die niet overeenstemt met haaar ideeën. De strijd die zij als argument aangeeft tussen democratie en autocratie is misleidend. Terwijl de westerse waardengemeenschap Rusland en China bestrijdt omdat zij hen ziet als samenlevingen die de mensenrechten aan hun laars lappen, gaat zij achter staten als Saoedi-Arabië, Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten en Azerbeidzjan aan om de olie en het gas te krijgen die zij om politieke redenen niet meer van Rusland wil hebben. Maar het verschil tussen degenen die zij bestrijdt en degenen die zij het hof maakt is niet meer uit te leggen. Het is nog moeilijker om uit te leggen waarom het ene minder inhumaan zou zijn dan het andere. Terwijl China wordt veroordeeld vanwege de autocratie van zijn communistische partij over de Chinese samenleving, is Vietnam gewild als nieuwe voorkeurspartner voor Duitse investeringen en toeleveringsketens, hoewel zijn samenleving ook door een communistische partij wordt geleid. Dit tegenstrijdige gedrag wekt de indruk dat de opiniemakers in de politiek en de media niet meer weten waar de conflicten met Rusland en China nog over gaan. De confrontatie is inmiddels zo'n eigen leven gaan leiden dat het lijkt deel te zijn van het westerse DNA. Dit alles is niet meer te verklaren. En hoe minder men zijn eigen gedrag kan verklaren, hoe meer het onderwerp taboe wordt. Een maatschappelijk debat hierover vindt nauwelijks nog plaats, en als dat er is, vindt het plaats in de eigen echokamers van opiniemakers op het niveau van veronderstellingen, onbewezen beweringen, intellectueel zwakke en misleidende conclusies. Een diepere, naar inzicht zoekende controversiële discussie wordt vermeden uit angst voor een verschrikkelijke openbaring: de eigen opvattingen zijn niet langer verenigbaar met de werkelijkheid. Ze zijn mager en hebben geen overtuigingskracht.   Hopeloos Zo heeft het Westen, en hier vooral de Europese Unie (EU), zich door dit taboe in een moeilijke situatie gemanoeuvreerd. Momenteel lijkt er geen andere uitweg te zijn dan de ineenstorting van een van de bij het conflict betrokken kampen: Rusland aan de ene kant en Oekraïne aan de andere kant als gevolmachtigde van het westerse kamp. Omdat velen in het Westen de mening van mevrouw von der Leyen delen dat Oekraïne de oorlog moet winnen, lijkt er geen andere oplossing mogelijk dan dat een van beide partijen capituleert. Deze compromisloze houding klinkt als de definitieve oplossing en maakt onderhandelingen onmogelijk. Wie moet ze leiden? De westerse leiders bestaan alleen uit mensen die zich inzetten voor de ondergang van Rusland. Maandenlang hebben de media geen ander beeld geschetst dan dat Oekraïne zal winnen, of liever gezegd moet winnen, in het belang van ons allen. Scherpschutters in het kostuum van idealistische zendelingen van waarden, domineren de westerse politiek. En voor hen telt alleen de overwinning van hun ideologische principes, ongeacht de kosten. Voor von der Leyen((Voorzitter EU)), Baerbock((Duitse minister van buitenlandse zaken)) en de andere groene fanatiekelingen is alles behalve een nederlaag van Rusland uitgesloten. Daarvoor is de confrontatie al te ver gevorderd. Ze zijn al te ver gegaan met al hun voorspellingen over de zwakte van Rusland en de krachtige effecten van hun eigen sancties. Hoe kan men nu nog woorden terug nemen? Wie moet de boodschap overbrengen als het anders loopt? Wie gaat er voor het publiek staan en toegeven dat de werkelijkheid anders is dan de verwachtingen die bij de goedgelovigen zijn gewekt? Hoe moeten de media aan hun consumenten uitleggen dat zij de mensen lange tijd een verkeerd beeld van de werkelijkheid hebben gegeven, ongeacht of dit met opzet of door hun eigen waanideeën is gebeurd? Hoe gaan ze rechtvaardigen dat ze geen feiten willen zien die niet in hun eigen wereldbeeld passen? Wie moet aan de mensen toegeven dat alle offers die zij voor Oekraïne en de zogenaamde strijd voor onze vrijheid hebben gebracht, voor niets zijn geweest? Dat, tegen beter weten in, mensen in ellende en wanhoop werden gedreven door ongekende prijsstijgingen, banen werden vernietigd en duizenden bestaansmiddelen werden geëlimineerd. Dit alles gebeurde alleen om het inzicht te vermijden dat de sancties tegen Rusland niet het beoogde effect hadden. Wie moet de mensen vertellen dat dit beleid was gebaseerd op illusies en wensdenken, op onverzettelijkheid, op ideologische blindheid, bazigheid en onverschilligheid voor de belangen van anderen? En bovenal wil niemand zich voorstellen hoe de bedrogenen op deze bekentenissen zullen reageren. De westerse opiniemakers in de politiek en de media hebben zichzelf in een hopeloze situatie gemanoeuvreerd, en dit vooral binnen de EU. In de VS daarentegen vroegen de Republikeinen zich al snel af of steun aan Oekraïne hun eigen belangen diende. In de EU-lidstaten daarentegen is er geen noemenswaardige kracht die een ander beleid zou kunnen voorstaan. Alle grote partijen in Duitsland hebben gestemd voor herbewapening van de Bundeswehr, net als in 1914, en hebben honderden miljarden weggeknikkerd. Wie van deze cheerleaders zou met Rusland moeten onderhandelen wanneer duidelijk wordt dat niet Rusland maar Oekraïne instort? In de VS daarentegen vroegen de Republikeinen zich al snel af of steun aan Oekraïne ook het eigen belangen diende. In de EU-lidstaten daarentegen is er geen noemenswaardige kracht die voor een ander beleid zou kunnen staan. Alle grote partijen in Duitsland hebben gestemd voor herbewapening van de Bundeswehr, net als in 1914, en ja-geknikt voor honderden miljarden. Welke van deze cheerleaders zou met Rusland moeten onderhandelen wanneer duidelijk wordt dat niet Rusland maar Oekraïne instort? Wie is er die van het begin af aan een andere omgang met Rusland heeft geëist, zodat andere politieke actoren Rusland nu kunnen benaderen met voorstellen om de crisis op te lossen? Er is geen partij die een andere regering kan vormen om een evenwicht met Rusland te vinden. Er zit dus niets anders op dan de oorlog tot het bittere einde uit te vechten. Dit einde zal waarschijnlijk bijzonder bitter zijn voor de gewone mensen in dit land en in Oekraïne, over wiens rug Rusland moet worden vernietigd, zoals we van westerse politici hoorden. En welke uitweg is er voor Rusland anders dan het voortzetten van de oorlog bij dergelijke bedreigingen en vooruitzichten?   Nieuwe orde De oorlog zal niet eeuwig duren, maar wat komt daarna. Dit gaat niet alleen over Oekraïne. Het is slechts een symptoom, een breuk in het wereldbestel zoals dat na het einde van de Koude Oorlog is ontstaan. Welke orde wil het Westen nastreven in plaats van de oude, die van de eigen overheersing, en vooral, vanuit welk wereldbeeld? Rusland, China, Iran en alle andere door het Westen gesanctioneerde landen hebben een duidelijk wereldbeeld. Zij zien de ontwikkeling naar een multipolaire wereld waarin het Westen en de VS als leidende macht niet langer de lakens uitdelen. Deze visie lijkt ook overeen te komen met de gang van zaken in de wereld. Al deze staten, die jarenlang door het Westen met sancties zijn lastiggevallen, willen een onafhankelijke en gelijkwaardige ontwikkeling van hun samenlevingen en economieën volgens hun eigen normen, hun waarden en beginselen, hun culturele en historische ontwikkeling, zonder paternalisme en dreigementen van het Westen. De tijd lijkt gekomen voor deze behoeften en het lijkt niet mogelijk dit te stoppen. Want het machtsevenwicht in de wereld is veranderd. Rusland is zo sterk geworden dat het zich militair verzet tegen elke verdere uitbreiding van het NAVO-grondgebied. China heeft het Westen economisch ingehaald. En de gesanctioneerde landen van de wereld zijn zo'n macht geworden dat Rusland en China op hen kunnen leunen. Daarom deze onverbiddelijkheid van het Westen tegenover Rusland en China. Het ziet geen plaats meer voor zichzelf in deze opkomende nieuwe wereldorde. Haar zelfbeeld van een op waarden gebaseerde superieure orde komt steeds minder overeen met de werkelijkheid. Maar een nieuw wereldbeeld voor zichzelf te creëren op basis van deze veranderingen lijkt buiten haar mogelijkheden te liggen. Dit gaat eigenlijk over niets anders dan afscheid nemen van oude overtuigingen en ideeën, vooral die van de VS, dat zij de orde van de planeet kunnen bepalen. Wanneer de VS en de zogenaamde westerse waardengemeenschap hun dominante positie op aarde verliezen, zullen zij niet ten onder gaan. Beide zullen blijven bestaan. Want het gaat er niet om om het kapitalisme te ontmantelen, zoals in de tijd van de Sovjet-Unie. Mensen zullen nog steeds in hun huizen kunnen wonen, naar hun werk gaan, hun kinderen naar school brengen en boodschappen doen. Ze zullen aan tafel zitten en samen eten. Ze zullen 's avonds tv kijken, met vrienden afspreken en in het weekend picknicken. Er zal niets veranderen in het dagelijks leven van de mensen. Zelfs de zon zal blijven opkomen in de ochtend en ondergaan in de avond. Zoals de Chinese president Xi Jinping zo terecht tegen zijn ambtgenoot Biden zei: "De wereld is groot genoeg voor onze twee landen." Daarin ligt het besef dat niemand de ander iets afneemt. Het idee van iets verliezen als de ander iets wint is een beeld uit een oude wereld. De opkomende nieuwe orde is gebaseerd op samenwerking ten voordele van allen. Rüdiger Rauls is auteur en tekstschrijver. Hier heeft hij zijn blog Politieke Analyse.

  • Crisismanagement
    by rovanov on november 24, 2022 at 6:41 am

    Uit de nieuwsbrief van René Slot Integraal medisch centrum Paracelsus Tijdens mijn studie heb ik regelmatig college gehad van de psychiater Professor Lievegoed, een warm, initiatiefrijk en creatief mens. Aan twee uitspraken van hem moet ik regelmatig denken in deze tijden van crisis. De eerste is, dat het Chinese woord voor crisis bestaat uit twee karakters, het karakter voor gevaar en het karakter voor kans. Er is een dreiging, een gevaar, maar er zijn altijd kansen om beter of getransformeerd uit de crisis te komen. De tweede uitspraak is: “Het kwade komt vanzelf, voor het goede moet je moeite doen.” Het is een illusie te denken dat alles goed zal gaan en mee zal zitten in ons leven. Het is belangrijk om je in te zetten voor het goede, niet alleen in de wereld, maar je ook in te zetten voor wat goed is voor jezelf. Zelfs als je daar moeite voor moet doen. We hebben in de afgelopen jaren natuurlijk het nodige aan crisissen meegemaakt en met de problemen in de Oekraïne lijkt er geen einde te komen aan tegenslagen. Een oplossing lijkt niet echt voorhanden te zijn. Na de coronacrisis, met persoonlijke drama’s als ziekte, overlijden van geliefden en vrienden, de financiële problemen die de pandemie met zich meebracht, worden we nu geconfronteerd met andere crisissen. De oorlog in de Oekraïne, de energiecrisis en als klap op de vuurpijl de massale inflatie. Er is daarnaast ook een crisis van vertrouwen te zien, zoals bijvoorbeeld een gebrek aan vertrouwen in het financiële systeem, in de overheid, in de geneeskunde, in de huizencrisis, in de farmaceutische industrie en dergelijke.   Het oppervlakkige voelen Dit infobulletin is bedoeld om u te bemoedigen en een paar uitwegen te benoemen en daarmee zoveel mogelijk de schade van de crisis te beperken. Uit mijn boek over de wil: De Wil is een Pijl, wil ik een hoofdstuk noemen, namelijk het hoofdstuk over het voelen. Voelen heeft twee belangrijke aspecten. Aan de ene kant het oppervlakkige voelen, zoals het limbische systeem waar onze, vaak onbewuste, overleefstrategieën hun oorsprong vinden. Dat wat we doen om met een acute dreiging en crisis om te kunnen gaan. Dit type voelen wordt gekenmerkt door wat ik de 4 B’s noem: Boos (agressie), Bang (angst, paniek, spanning), Begerig (lust, verslaving) en Bedroefd (verdriet en depressie). Als we bij een crisis in de angst of het verdriet schieten, kunnen we bijvoorbeeld in paniek raken, gaan we piekeren, malen of niet meer goed slapen. Of in het ergste geval verlamd raken om een paar voorbeelden te noemen. We kunnen aan de andere kant ook in de agressie of in de lust schieten, waarbij we proberen om met de crisis om te gaan door steeds bozer te worden of te vluchten in allerlei verslavingen als alcohol, drugs, gamen, uren internetten, etc. Alles wat we maar kunnen doen om de pijn en de spanning maar niet te voelen. Al deze overleefstrategieën kunnen ons gijzelen, waardoor we de gevangene van onze emoties worden.   Het diepere voelen Er zit echter nog een diepere laag onder deze laag van heftige emoties. Dit is het tweede belangrijke aspect van voelen. Deze, vaak onbewuste, laag, betreft een ander niveau van bewustzijn, die gaat over het zelf, het ik of hoe je dit gevoel ook wil noemen. Het is een diepere kern in onszelf, die gaat over onze waarden, onze motieven, onze principes, datgene waar we voor willen leven en waar we naar willen streven. Dit is het gebied van de bevrijding van de gijzeling, door de oppervlakkige emoties, veroorzaakt door de crisis.   Crisis advies Uiteraard heb ik in mijn praktijk regelmatig gesprekken met mensen over de crisis die ze ervaren en wat het met hen doet. Over hun angsten, de boosheid, de onmacht, verdriet en dergelijke. Een aantal van die mogelijke oplossingen, die ik bespreek in die consulten, wil ik ook met u delen: Ga op dieet, een informatie-dieet wel te verstaan. Bij een crisis hebben we een sterke informatiebehoefte. Dit uit zich in de neiging om van alles op te zoeken op het internet, nieuwsberichten te volgen en alle actualiteitenprogramma’s te bekijken. Vaak levert dit echter nog meer informatie op die vervolgens de angst verder kan versterken. Als individu kunnen we maar weinig met nog meer informatie over de oorlog of andere crisissen. Zelf kijk ik maar zelden naar het nieuws en vrijwel nooit naar de actualiteitenprogramma’s, die regelmatig gevuld worden met meningen van zogenaamde ‘deskundologen’. Ik kijk naar teletekst op mijn smartphone en zoek alleen, als het voor mij persoonlijk van belang is, naar verdere informatie. Word actief, kom in beweging. Ga dingen doen die je positief voeden: pak oude hobby’s weer op, ga muziek maken (liefst met andere mensen), ga werken in de tuin, ga schilderen, sporten of bridgen. Allemaal dingen waar u aandacht bij moet houden. Zorg voor flow ervaringen door activiteiten die maximale inzet, concentratie en focus vereisen. Probeer je te ontwikkelen door vaardigheden uit te bouwen door ze steeds moeilijker te maken. Tennissen met een sterkere tegenstander, een taal leren, in je schilderijen het licht op een andere manier toepassen of bij het zingen moeilijker stukken in te studeren. Zet af en toe de gedachten stil, door te focussen op muziek, een meditatie of een mindfulness oefening. Sluit de dag af met een dankbaarheidsoefening. Door bijvoorbeeld op te noemen waarvoor je dankbaar bent, dat je leeft, van wie je houdt en wie van jou houdt, voor het eten en drinken, voor de zon. Ga de natuur in om vooral de natuur waar te nemen of te ervaren. Dat is iets anders dan alleen maar wandelen terwijl je gevangen blijft in dezelfde gedachten, die angst of verdriet kunnen oproepen. Verwonder je over de lucht, de kleur van de bladeren en dergelijke. Probeer negativiteit en geklaag door jezelf en anderen in je omgeving te mijden. Een opmerking die ik eens las was: “jouw geklaag heeft geen behoefte aan mijn gezelschap.” Zeg bijvoorbeeld tegen jezelf of een ander: “zo, genoeg gesomberd, nu gaan we iets leuks doen." Probeer je voor te bereiden als betere tijden aanbreken, zodat je klaar bent om in actie te komen. Nog een favoriet gezegde, wat bemoedigend kan werken: “this too shall pass.” Ook dit zal voorbijgaan. Kijk wat je wil realiseren, stel jezelf bijvoorbeeld de vraag: “als er nou geen beperkingen zouden zijn, wat zou ik dan doen?” Ik wens u alle moed, gezondheid en positiviteit toe. Het zál overgaan. U kunt altijd een afspraak maken als u hulp nodig hebt. Met vriendelijke groet, René Slot, Arts en oprichter Paracelsus Medisch Centrum & Paracelia Supplementen

  • MH 17 – het oordeel is geveld
    by FZ on november 22, 2022 at 11:58 am

    Niemand die de gang van zaken omtrent MH17 een beetje heeft gevolgd, zal verbaasd zijn over de uitkomst van het onlangs gevelde vonnis. Vanaf het begin van het onderzoek waren er duidelijke aanwijzingen dat de zaak werd gepolitiseerd en dat zowel onderzoekers als de rechtbank alle bewijzen negeerden die op de schuld van de Oekraïne zou kunnen wijzen. Men concentreerde zich daarentegen uitsluitend op alles wat op de "opstandelingen" in de Donbass als de enige aannemelijke daders leek te duiden. Bovendien stoelt het vonnis gedeeltelijk op gegevens die niet toegankelijk zijn voor het publiek en die dus blindelings voor waar moeten worden aangenomen. Het persbureau TASS heeft zich uiteraard ook met de uitspraak uiteen gezet. Hier een vertaling van het artikel: Drie keer levenslang zonder rekening te houden met de argumenten van Rusland. Nederlandse rechtbank doet uitspraak in de MH17-zaak Een Nederlandse rechtbank heeft haar zittingen in de eerste instantie over de crash van vlucht MH17 van Malaysian Airlines in 2014 in de Oost-Oekraïne afgerond. Rechter Hendrik Steenhuis ging niet in op de argumenten van Russische zijde en stelde vast dat de aanval van een Buk-luchtdoelraketsysteem het passagiersvliegtuig had geraakt vanuit de richting van het dorp Pervomajskoje, dat toen onder de controle stond van de Donbass-militie. Drie verdachten in de zaak zijn schuldig bevonden, onder wie Igor Girkin, hoofd van de militie van de Volksrepubliek Donetsk. Allen werden bij verstek veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Een vierde verdachte, Oleg Poelatov, werd vrijgesproken. Het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken heeft al gezegd dat Moskou de conclusies en de beslissing van de Nederlandse rechtbank zal bestuderen. De voormalige Russische ambassadeur bij de EU en huidig senator Vladimir Tsjizjov heeft de uitspraak van het proces "als in de lijn van de verwachtingen liggend" omschreven. Door TASS ondervraagde deskundigen verklaarden dat zij verwachten dat de beklaagden in hoger beroep zouden gaan. TASS heeft de belangrijkste gegevens over het proces verzameld. Wat is er gebeurd? De Boeing 777 passagiersvlucht MH17 van Malaysian Airlines van Amsterdam naar Kuala Lumpur stortte op 17 juli 2014 neer in de toenmalige regio Donetsk in de Oekraïne. Daarbij kwamen 298 mensen - burgers van 10 landen - om het leven. Wat waren de punten van aanklacht? In juni 2019 heeft een speciaal onderzoeksteam aangegeven dat er vier mensen betrokken waren bij het incident. Op 9 maart 2020 begon een proces. Vier mensen werden in de zaak aangeklaagd: voormalig hoofd van de militie van de Volksrepubliek Donetsk Igor Girkin (Strelkov) en zijn ondergeschikten Sergej Doebinski, Oleg Poelatov en Leonid Chartsjenko. Het proces vond bij verstek plaats, maar Poelatov werd vertegenwoordigd door twee lokale advocaten. Er zijn twee punten van aanklacht ingediend: verwoesting van het vliegtuig, waardoor alle inzittenden zijn omgekomen (artikel 168 van het Nederlandse wetboek van strafrecht) en moord op 298 inzittenden (artikel 289 van het Nederlandse wetboek van strafrecht). Het openbaar ministerie eiste levenslange gevangenisstraf voor de beklaagden, de familieleden van de slachtoffers proberen een schadevergoeding van maximaal 50.000 euro voor elk van de slachtoffers te krijgen. Wat was het oordeel van de rechtbank? De rechtbank is van mening dat de Maleisische Boeing is neergestort toen deze werd getroffen door een Buk-raket,  gelanceerd vanaf een veld bij het dorp Pervomajskoje (dat door de DNR werd gecontroleerd). Maar het doelwit van de raket was een militair vliegtuig. Het bewijs van een deskundige van het Russische concern Almaz-Antey dat de raket werd gelanceerd vanaf door deOekraïne gecontroleerd grondgebied in de buurt van het dorp Zarosjtsjenskoje werd door de rechtbank als niet overtuigend beschouwd en zelfs "uit de lucht gegrepen" genoemd. Drie van de vier verdachten in de strafzaak, Igor Girkin (Strelkov) en zijn ondergeschikten Sergej Doebinski en Leonid Chartsjenko, werden schuldig bevonden. Ze werden bij verstek veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Binnen twee weken is beroep mogelijk. De Nederlandse rechtbank heeft bepaald dat de families van de omgekomen passagiers een volledige schadevergoeding zullen krijgen, ter hoogte van totaal meer dan 16 miljoen euro. Welke problemen rezen tijdens het proces? De aanklacht was gebaseerd op de betrokkenheid van de vier verdachten bij het vervoer van de Buk-raketlanceerder, van waaruit het vliegtuig zou zijn geraakt. Een door de Oekraïense veiligheidsdiensten verstrekte geluidsopname van enkele telefoongesprekken werd als bewijs aangeboden. Ondanks de verzoeken van de verdediging heeft het hof geen alternatieve scenario's onderzocht. De advocaten van Poelatov stelden voor om bijvoorbeeld de mogelijkheid te bestuderen dat een raket per vergissing door een Oekraïense Buk-installatie werd gelanceerd. De eigendomsverhoudingen van de Buk werden uitsluitend aan de hand van een nationaal politierapport opgehelderd, terwijl het Nederlands Instituut voor Forensische Wetenschappen geen uitspraak durfde te doen over de vraag van wie de lanceerinstallatie was. De Russische autoriteiten wezen erop dat de argumenten van het openbaar ministerie niet steekhoudend waren. Volgens de berekeningen van de specialisten van Almaz-Antey zou de raket waarmee het vliegtuig werd neergeschoten, kunnen zijn afgevuurd vanaf het grondgebied bij het dorp Zarosjtsjenskoë, dat onder controle stond van de Oekraïense strijdkrachten. Bij het onderzoek werd echter geen gebruik gemaakt van de gegevens uit Moskou. Al met al een heel ingetogen reactie. Hier ter vergelijking een Nederlands bericht: Nederland ontbiedt Russische ambassadeur om ‘verwerpelijke’ reactie op MH17-vonnis Nederland gaat de Russische ambassadeur op het matje roepen. Die moet tekst en uitleg verschaffen over de aantijging dat het MH17-proces ‘niet onpartijdig’ zou zijn verlopen. Volgens minister Wopke Hoekstra van Buitenlandse Zaken is die respons ‘volstrekt verwerpelijk en de wereld op zijn kop'. [caption id="attachment_61132" align="aligncenter" width="350"] Het plaatje isl duidelijkNederland reageert moreel verontwaardigd.[/caption] Wat ik wel opmerkelijk vind is dat de enige die zich door een advocaat liet vertegenwoordigen, Poelatov, is vrijgesproken. Zou je daaruit niet kunnen concluderen dat het hele zaakje juridisch niet sluitend in elkaar zat?  

Translate »