Wij Allen Per Persoon In Eenheid

Zorgmedewerkers verenigd

Maken zich zorgen

Over

Wij zijn een onafhankelijke, non-profitorganisatie 

Wij zijn een groep verpleegkundigen en verzorgende uit vele sectoren van de gezondheidszorg. We maken ons zorgen over de gevolgen van alle maatregelen op het algeheel welbevinden en fysieke gezondheid van de samenleving. Dit heeft ervoor gezorgd dat wij ons hebben verenigd om onze stem te laten horen.

Wij werken in de praktijk

Wij zijn werkzaam in de praktijk, in verschillende sectoren van de gezondheidszorg, wat resulteert in een diverse groep van  zorgverleners. Van onder andere intensive care verpleegkundigen tot aan zorgprofessionals uit de verzorgings- en verpleeghuiszorg, van thuiszorg, gehandicaptenzorg tot aan geestelijke gezondheidzorg en ambulance verpleegkundigen. Dit maakt ons een groep met een brede blik op vele facetten van de gezondheidszorg.

  • Werkgever legt vaccineren contractueel vast!
    by Zorgmedewerkerverenigd on september 27, 2022 at 9:37 am

    Na 5 jaar loondienst ben ik werkzaam als ZZP-er verzorgende IG. Na mijn bevalling besloot ik toch terug te willen in loondienst. Ik stuurde een paar CV’s de deur uit en mocht op gesprek komen. Het gesprek verliep prettig en voelde goed. Fijne arbeidsvoorwaarden en een half uur later belden zij dat ze mij graag in dienst wilden nemen. Ik was blij en ging akkoord. Ze stuurden mij het contract op zondag zodat ik deze even kon doorlezen en tekenen. Ik zag niet heel veel geks tot er in de overeenkomst het volgende punt stond: ‘Verplicht deel te nemen aan vaccinatiebeleid HEP B, Covid -19 etc. etc.’ Je snapt dat mijn haren recht overeind gingen. Ik ben niet gevaccineerd en sterker nog ik wil baas blijven over mijn eigen lichaam en wat ik daar in stop. Ik hoopte dat ‘eis’ verkeerd was opgesteld en ik het dus verkeerd had geïnterpreteerd. Dit betekent in mijn ogen dus dat wanneer zij bepalen dat de apenpokken kwaad doen en besluiten dat daar voor gevaccineerd moet worden, ik moet vaccineren. Ik stuurde een mail terug of ik het goed had gelezen en of er werd bedoelt dat ik verplicht ben om mij te laten vaccineren. De mail luid: Aangezien je met een kwetsbare doelgroep werkt is het van belang je te laten vaccineren. Uiteraard ben ik absoluut niet akkoord gegaan en kwam ik er achter dat dit helemaal geen sollicitatie punt mag zijn. Ik heb nog niks van hen vernomen sinds mijn mail maar voor mij doet die er niet meer toe. Ik wil niet werken voor een bedrijf waar überhaupt dit soort praktijken worden doorgevoerd of zij het nu wel of niet contractueel veranderen. Schandalig is het en nog steeds de realiteit. Later kreeg ik nog reactie op mijn brief waarbij ze vast houden aan het beleid. Hun standpunt is dat elke medewerker binnen hun huis en organisatie gevaccineerd is tegen covid-19. Ik heb de kritische vraag gesteld of zij op de hoogte zijn van het feit dat dit geen verplichting mag zijn sterker nog: er mag hier ook niet naar gevraagd worden omdat het medische geheim is. Deze organisatie is er van overtuigd dat de vaccinatieplicht toegepast mag worden omdat het gaat om werken met een kwetsbare doelgroep. Deze regel heeft betrekking op de functie verzorgende IG en Verpleegkundige.  Wat ik ook nog wel een punt van aandacht vond is dat de reden voor deze maatregel is dat er in het verleden onderling op de werkvloer discussies kwamen tussen de wel gevaccineerde en niet gevaccineerde collega’s. Vanaf toen is dit beleid ingevoerd. Waar de niet gevaccineerde dan zijn, is mij niet duidelijk. Ik vermoed of nu toch gevaccineerd of ontslagen want er werken daar alleen nog maar gevaccineerden. Uiteraard heb ik wederom bedankt voor de functie verzorgende IG binnen hun organisatie en ze meegegeven als tip eens goed hun hoofd te buigen over het feit dat zij van hun personeel vragen hun normen en waarden en beslissing over hun eigen lichaam over boord te gooien voor geld of voor werk en of dat wel humaan is. Afschuwelijk dit. Ik heb hier een knoop van in mijn maag. Inmiddels heb ik een andere werkplek gevonden waar ik wel welkom ben en ben daar heel blij mee!  ‘Katja’, ZZP’er verzorgende IG

  • De volgende booster ronde.
    by Zorgmedewerkerverenigd on september 16, 2022 at 8:06 pm

    Lieve (zorg)mensen, De herfst komt eraan en meteen is de eerste oproep voor een nieuwe prikronde een feit.We hebben een interne oproep tot vaccinatie van een werkgever ontvangen waarin zaken worden geclaimd waar wij vraagtekens bij hebben, zie de oproep hieronder. In reactie op deze oproep hebben wij een voorbeeld brief geschreven. Deze brief kun je gebruiken ter inspiratie, als opzet of in zijn geheel om naar je eigen werkgever en Ondernemingsraad (OR) te sturen. We hebben hem als volledige tekst en als PDF bestand toegevoegd zodat je hem direct kunt downloaden. Laten we met elkaar in gesprek blijven, vanuit liefde en verbinding met de intentie om bewustwording te creëren. Maandag 12 september 2022 Alle locatiesOp vrijdag 29 juli heeft de minister van VWS een besluit genomen over een nieuwe vaccinatieronde COVID-19 in het najaar. In deze nieuwe vaccinatieronde ontvangen onder andere zorgmedewerkers die nauw contact hebben met patiënten en cliënten een uitnodiging voor een herhaalprik tegen corona. ​Vaccineren wordt aangeradenZorgmedewerkers die contact hebben met patiënten en cliënten worden aangeraden zich in het najaar opnieuw te laten vaccineren tegen COVID-19:Voor de bescherming van kwetsbare personen met wie ze contact hebben.Voor de eigen bescherming tegen ernstige COVID-19 en daarmee voorkomen van eigen gezondheidsschade en ziekteverzuim.Voor de collega’s op de afdeling. De werkdruk is al hoog en het is vervelend als jijzelf of collega’s uitvallen vanwege COVID-19. Dit vergroot de werkdruk in het team. WieZorgmedewerkers waarbij sprake is van direct/fysiek (nauw) patiëntencontact. Dit zal in ieder geval zijn: arts(assistenten), coassistenten, verpleegkundigen en verzorgenden, doktersassistenten, OK-medewerkers, hospitalitymedewerkers, zorgassistenten, schoonmaak, radiologie en een aantal andere specifieke afdelingen.Alle overige medewerkers zullen geen brief ontvangen maar zullen naar verwachting binnen afzienbare tijd zelf een afspraak kunnen maken bij de GGD. Informatie hierover zal via landelijke media plaatsvinden. WanneerDeze week zullen de medewerkers naar verwachting een gepersonaliseerde brief per e-mail ontvangen. Hou hiervoor ook de spambox in de gaten.Vanaf week 38 kunnen zorgmedewerkers een afspraak maken om een herhaalprik tegen corona te halen bij de GGD. In de brief wordt uitgelegd hoe de aanmelding verloopt.Let op: een herhaalprik is alleen mogelijk als je minimaal 3 maanden geleden de laatste prik of een coronabesmetting hebt gehad. Welk vaccin?Je krijgt het vernieuwde vaccin van BioNTech/Pfizer of Moderna. Je kunt niet kiezen. Met dit vaccin ben je beter beschermd tegen corona. Kwetsbare medewerkerEr zijn medewerkers die tevens tot de medisch (hoog) risicogroep behoren. Binnen deze groep vallen de 60-plussers en de personen tussen de 12 en 60 jaar met een indicatie voor een griepvaccinatie die minstens de primaire serie hebben afgerond. Deze medewerkers worden via de huisarts uitgenodigd.Het kan daarom voorkomen dat je van zowel ons als de huisarts een uitnodiging krijgt. Ander procesVoorgaande keren werden vaccinatieronden volledig binnen de instelling georganiseerd. Dit was vanuit een acute situatie omdat we midden in een coronagolf zaten. De huidige ronde wordt door de GGD georganiseerd en is preventief bedoeld. De urgentie om binnen korte tijd gevaccineerd te worden is minder aanwezig. Medewerkers die niet direct een uitnodiging ontvangen hoeven zich geen zorgen te maken. Ook zij zullen snel aan de beurt komen. RegistratieHet hele proces van vaccinatie en registratie is in handen van de GGD. Vragen hierover kunnen rechtstreeks aan de GGD worden gesteld. Informatie hierover staat in de uitnodigingsbrief en zal ook tijdens het maken van de afspraak zichtbaar worden. Wanneer je zelf ook een dergelijke brief hebt ontvangen kan je onderstaande brief gebruiken of eventueel aanpassen om naar je eigen werkgever en OR te sturen.   Voorbeeldbrief: https://zorgmedewerkersverenigd.nl/wp-content/uploads/2022/09/reactie_booster_oproep.pdf Geachte lezer, In uw schrijven geeft u aan dat de medewerkers gevaccineerd zullen worden met het nieuwe vaccin van ofwel Moderna ofwel Pfizer. Voor beide vaccins is begin september de voorwaardelijke markttoelating vrijgegeven door het EMA. Wat onder andere de interactie met de eerder ontvangen vaccinaties zal zijn zal dus middels een rolling review de komende maanden/jaren duidelijk worden. Ik mis in uw schrijven onder ander deze informatie. Daarnaast stelt u dat met dit nieuwe vaccin de medewerker beter beschermt zal zijn. Gaarne ontvang ik van u uw definitie van “beter”. Immers is dit nieuwe bivalente vaccin gebaseerd op de Wuhan-stam en de Omicron BA1 stam. Beide stammen komen niet meer voor in de samenleving. Op de site van het RIVM valt bijvoorbeeld te lezen dat de prevalentie van de nieuw toegevoegde stam, de BA1, 0,0% uitmaakt van de huidige voorkomende varianten. We zijn namelijk al 5 officiële varianten en vele varianten die niet eens noemenswaardig waren, verder. Aangezien uw medewerkers als populatie geen deel uit maken van de doelgroep waarbij de afweging dient te worden gemaakt of de ziektelast zwaarder weegt dan de nog onbekende (met name op langere termijn) bijwerkingen, is het dan ook aannemelijk dat u het vaccin slechts vanuit bedrijfsvoering oogpunt aanbiedt in de hoop dat het vaccin een ziektelast tgv corona zal tegengaan. Uit onderzoek en uit ervaring is gebleken dat de toegediende vaccins echter dusdanige bijwerkingen met zich mee kunnen brengen dat deze na toediening ook leiden tot verzuim. Zowel kortdurend als langdurend. In retropspectie kan dan dus ook worden gesteld dat de medewerkers die in het vorige traject geen vaccin hebben genomen, een hogere werkdruk hebben ervaren wegens het opvangen van het ziekteverzuim van de collega’s die wel het vaccin hebben genomen en alsnog ziek werden. Ook is uit wetenschappelijk onderzoek gebleken dat ook medewerkers die het vaccin genomen hebben niet waren uitgesloten om corona op te lopen of te verspreiden. Dit is ook terug te vinden in de data van Pfizer en Moderna zelf. Verscheidene collega´s hebben het zelfs meermaals opgelopen. Alvorens wordt overgegaan tot het breed uitrollen van het vaccinatietraject vanuit u als werkgever, is het dan ook wenselijk om de verzuimoorzaken uiteen te zetten en transparant mee te nemen in de personele capaciteitsplanning. Denk hierbij aan: verzuim wegens ontvangen vaccin, verzuim wegens corona met ziektelast, verzuim wegens corona zonder ziektelast maar slechts positieve test bijvoorbeeld. Wanneer u hier zicht op heeft, kunt u pas een gedegen beslissing nemen of u iedereen een vaccin gaat aanbieden om zo met de juiste onderbouwing de continuïteit van uw bedrijfsvoering te waarborgen. Graag denk ik met u mee op welke wijze wij als organisatie recht kunnen doen aan alle voorkomende zienswijzen om de betrokkenheid en bevlogenheid van alle collega´s zo groot mogelijk te houden. Een objectieve, kritische blik op het huidige beleid en transparante communicatie hierover is mijns inziens hierin het belangrijkste. Met vriendelijke groet,

  • Vaccinatieschade
    by Zorgmedewerkerverenigd on juli 13, 2022 at 5:00 am

    De afgelopen 22 jaar ben ik werkzaam in de zorg. Van dichtbij heb ik ervaren wat de maatregelen bij cliënten doen d.m.v. testbeleid, verplicht 10 dagen in quarantaine en soms na een week of een aantal dagen opnieuw 10 dagen in quarantaine omdat één van de zorgpersoneelsleden weer positief getest was. Het was een periode van 22 jaar hollen naar abrupt op de rem! De zorg stond bij ons stil.  Regelmatig werden kantoordagen ingepland, want daar was ineens alle ruimte en tijd voor. De dagen duurden lang om je tijd zien door te komen. We deden diversen klusjes binnen het team waar we nooit aan toe waren gekomen. Onderling merkte je aan elkaar dat het hangen en de verveling het ook niet helemaal was. Je was het gewoon niet gewend. Afijn, de maatregelen hebben veel met mij gedaan. Na 20 jaar bij dezelfde werkgever te hebben gewerkt verloor ik mijn baan omdat ik zonder mondkap op mijn werk verscheen. Het was vanaf het begin al meteen duidelijk dat ze niet meer met mij verder wilden omdat ik als OR lid aangesproken werd door personeelsleden dat er geen dialoog binnen de organisatie was. Er was veel ruis in de wandelgangen over ‘anders denken’ vanwege eenzijdige geluiden d.m.v. test- en prikdwang op cliënten en zorgpersoneel. Als OR probeer je zaken binnen de commissies en het bestuur bespreekbaar te maken, je bent er voor het personeel. Al met al werd het juridisch en werd het op een mondkapje gegooid waardoor ik niet meer welkom was op het werk. Daar bleef het in mijn leven niet bij. Ook van de andere kant als mantelzorger kreeg ik te maken met de gevolgen van de maatregelen. Tot de vaccinatie van mijn moeder was zij een gezonde zelfstandige vrouw van 72 jaar die direct na de eerste vaccinatie in een vasculaire dementie terecht kwam. Ineens stond ik als zoon aan de andere kant van de zorg. Ik merkte al direct op dat er geen ruimte was om het over prikschade te hebben tijdens de familiegesprekken. Ook vanuit de geriater (oudergeneeskunde) werd daar inhoudelijk niet op gereageerd. Als familie word je aangekeken alsof je compleet van het padje af bent. Er komt geen reactie, je wordt aangekeken en daar blijft het bij. Ik weet hoe het in de zorg ging tijdens de pandemie, en ik weet zo langzamerhand de trucjes vanuit bestuursleden en het management wel qua afwerklijstjes op personeel die anders hun baan verliezen als je kritisch bent en het bespreekbaar maakt. Mijn grote zorg is dat er ontzettend veel mensen zijn die vaccinatieschade hebben opgelopen en artsen nergens in een computer systeem vaccinatieschade kunnen registreren, alleen covid.  De maatschappij krijgt een vertekent beeld voorgeschoteld waardoor het nu lijkt alsof covid-19 vaccinatieschade helemaal niet voorkomt. Wat vinden huisartsen hier zelf eigenlijk van? Vanuit het Lareb werd mijn melding niet meegenomen betreft vaccinatieschade bij m’n moeder. Het was te gecompliceerd. Je wordt in de kou gezet en volledig genegeerd. Het leek mij dan ook belangrijk door zelf het initiatief te nemen en een steunpunt op te zetten voor mensen die schade hebben opgelopen door één van de covid-19 vaccins. Tevens voor familieleden vind ik het noodzakelijk dat er een plek is waar mensen terecht kunnen met hun verhaal. Sommige mensen willen hun verhaal graag kwijt via mailverkeer d.m.v. een luisterend oor en anderen kiezen ervoor om hun persoonlijke verhaal op onze website te publiceren. We laten de keuze helemaal zelf over aan de mensen. Het is nodig dat covid vaccinatieschade meer onder de aandacht wordt gebracht. Daarnaast hoop ik dat steeds meer mensen op gaan staan door iets op te zetten waardoor taboes worden doorbroken en er weer ruimte ontstaat voor een gesprek zonder oordeel. Onze website voor vaccinatieschade is te vinden op: www.steunpuntcvs.nl CVS staat voor: Covid Vaccinatie Schade Zorgmedewerkers verenigd, ik wil jullie bedanken voor het goede werk wat jullie doen. Namens Jacques, zorgmedewerker en mantelzorger

  • Je mag geen 112 bellen…
    by Zorgmedewerkerverenigd on juni 23, 2022 at 5:00 am

    Soms zit ik te klapperen met mijn oren. Dat de gezondheidszorg er niet voor onze gezondheid is, was mij allang duidelijk. Echter, steeds wanneer je denkt dat het niet gekker kan…… Vanochtend verleende ik zorg bij een oudere dame welke in een woonzorgcomplex verblijft. Vanaf mijn huis is dat hemelsbreed 800 meter. Terwijl ik haar schoenen aan deed hoorden we de sirene van een ambulance voorbij komen. ‘En dat is 1,’ zei ik quasi jolig. Het schoot mij er uit voordat ik er erg in had. Voor manlief en mij is hardop ambulances tellen inmiddels een vastgesleten patroon geworden.‘Momenteel is het bar en boos hé?’ reageerde ze.‘Valt het u ook op?’ vroeg ik. Ze beaamde en liet weten hoe het er gisteren aan toe ging. Alsof ze mij wilde overtuigen. Ik gaf aan dichtbij te wonen en alles te hebben meegekregen. De godganse dag hebben we ambulances gehoord: gemiddeld vier per uur. Als je het zelf niet zou meemaken, zou je het niet geloven. Het is absurd. ‘Aan de verzorging hier zal het niet liggen. Die mogen geen 1-1-2 meer bellen,’ liet ze op enig moment weten.‘Hoe bedoelt u?’ vroeg ik. Ze vertelde over hoe het verplegend personeel in dat woonzorgcomplex allereerst de huisarts moet bellen, ongeacht wat voor een calamiteit zich voordoet. Iets wat ze zelf een aantal maanden geleden heeft ondervonden. Bij een valpartij was haar heup uit de kom geschoten. Elke weldenkende zorgverlener weet dat je voor behandeling van dergelijk voorval naar het ziekenhuis moet. Terwijl de vrouw op de grond lag te creperen van de pijn werd de huisarts erbij gehaald. Deze ging op zijn beurt op zoek naar pijnmedicatie. Dit had de vrouw in de kast liggen ware het niet dat ze zelf vóór de kastdeur lag. En dus ging er een spuit met pijnstilling in, werd mevrouw ‘onderzocht’ en werd daarna pas de ambulance gebeld. Aldus de vrouw. Haar verhaal hoorde ik stilzwijgend aan.‘En wat als iemand een hartstilstand krijgt?’ vroeg ik toen ze was uitverteld. ‘Dan ook eerst de huisarts bellen,’ was haar antwoord.Ik was flabbergasted!‘Dus als iemand u ziet neervallen, mag diegene geen 1-1-2 bellen?’ vroeg ik ter bevestiging. ‘Nee, eerst de huisarts,’ zei ze.‘Dan hadden ze aan mij een verkeerde want ik zou dus wel 1-1-2 bellen,’ zei ik.‘Dat is niet volgens afspraak,’ liet ze weten.Ik vatte alles samen en gaf aan dat wanneer iemand binnen dat pand een hartstilstand krijgt, per definitie ten dode is opgeschreven. ‘Daar komt het dan op neer,’ zei ik. Ze beaamde aarzelend. Wie deze bizarre afspraak heeft verzonnen kon ze mij niet vertellen. Ik kreeg er een onbestendig gevoel van. Terwijl ik mijn route vervolgde, bleef dit gevoel in mijn systeem hangen. Wat hier gebeurt is wat deze tijd typeert. Men wil duidelijk van (oudere) mensen af. Een gevoel dat veel ouderen die ik spreek, zelf ook ervaren. Door dit soort taferelen valt het bijna niet meer te ontkennen. De de.po.pu.la.tie is (nog altijd) in volle gang. Een uur later kwam ik bij een andere oudere dame aan. Vorige maand is zij aan haar been geopereerd. Omdat dit de derde keer in korte tijd was, vonden de artsen het nodig dat zij antibiotica krijgt. Een kuur van 8 weken! Tegenwoordig is dat heel normaal. Een paar weken na de operatie verleende ik haar zorg. Ze voelde zich slecht; ze had diarree, was misselijk en had daardoor geen eetlust. In plaats dat ze aansterkte, verzwakte ze. Ik liet haar weten dat dit de ongewenste effecten van de antibiotica zijn en vroeg of ze ook pro-biotica gebruikte. Ze had er nooit van gehoord en ik legde uit hoe bij antibiotica gebruik de darmflora om zeep wordt geholpen. Zeker wanneer dit langdurig is. En dat pro-biotica deze darmflora weer kan herstellen. Het leek haar een goed idee en ze liet weten iemand naar de drogist te sturen. Een week later kwam ik weer bij haar. Ze voelde zich nog altijd belabberd. Ik vroeg of ze met pro-biotica was gestart. Ze vertelde dit in het ziekenhuis besproken te hebben. De arts had het een slecht advies gevonden. Volgens hem deed pro-biotica afbreuk aan de gezondheid. Hij raadde het de vrouw dan ook af. Ik was flabbergasted en uitgepraat . Vanochtend liet ze weten zich nog steeds belabberd te voelen. Ik bood een luisterend oor en hield wijselijk mijn mond. Ze heeft nog 15 ‘antibiotica’ dagen te gaan. Daarna wordt het vast beter. Althans, dat hoop ik dan maar voor haar. In allesomvattende Licht en Liefde.  Annemarie, Verzorgende IG in de thuiszorg.

  • Deel 2 van de tweeluik: Achter de schermen bij de uitvaartzorg.
    by Zorgmedewerkerverenigd on juni 17, 2022 at 5:00 am

    Anja heeft zich al vaker kritisch uitgelaten over wat zij ervaart als uitvaartondernemer en daarom ons verzoek om ook onze vragen te beantwoorden waar zij op in is gegaan. Hieronder haar verhaal. Even voorstellen:Ik ben Anja de Roos, mijn bedrijf? Uitvaartzorg Anja de Roos. Ik ben zelfstandig en onafhankelijk uitvaartondernemer. Aandacht en een persoonlijke aanpak staan bij mij centraal. Ik ben flexibel, werk niet met een vast draaiboek, volg het tempo wat nabestaanden aankunnen en pas mij aan aan hun wensen. Ik zal er alles aan doen om van het afscheid, een begrafenis of crematie, een waardevol moment te maken, waar een ieder met liefde op terug kan kijken. Ik ben geen klassieke begrafenisondernemer die bepaalt, maar iemand die luistert, meedenkt en families alle vrijheid biedt om zelf te bepalen hoe het afscheid eruit komt te zien. Ik wil graag laten zien dat alles goed is en dat alles mag gaan zoals de familie dit voor ogen heeft. Als het maar passend is en goed voelt. Als uitvaartbegeleider heb ik mij vanaf het begin openlijk uitgesproken over wat ik zag waarbij ik mij oprecht heb afgevraagd, net als velen onder jullie, wat er aan de hand is.Soms komen krantenkoppen voorbij waarop ik moet reageren. Bijvoorbeeld de kop: ‘Onder meer DOOR corona overlijden in deze periode meer mensen’. Ik vertel dan mijn verhaal in de commentaren als ervaringsdeskundige in de uitvaartbranche. Tot nu toe is dat verhaal anders omdat bij mij juist meer mensen aan hele andere zorgelijke oorzaken overlijden. Waar baseren deze kranten hun gegevens op? Is het niet veel waardevoller nieuws, als een krant onderzoek doet naar de oorzaak van de vele plotselinge sterfgevallen, want dat zou ons toch allen zorgen moeten baren en dat is informatie waar we mee verder kunnen? In maart ’20 had ik mij voorbereid op de grote golf overledenen die destijds door onze virologen en politici werd aangekondigd. Beschermende pakken, FFP2 maskers, hoesjes voor over de schoenen; alles lag klaar. Een spannende tijd brak aan.Bij ieder telefoontje vroeg ik naar de doodsoorzaak. Maar geen enkele keer kreeg ik het lang verwachte antwoord: corona. Ondertussen waren we een jaar verder en rond het einde van 2020 kwam ik plotseling binnen enkele maanden drie keer oog in oog te staan met een zelfverkozen levenseinde. Het is echt met geen pen te beschrijven met hoeveel chaos, verdriet en verslagenheid ik op die momenten in aanraking kwam. En dan te bedenken dat ik in de vijf jaar daarvoor nog nooit eerder betrokken was geweest bij een suïcide. Het nieuwe jaar 2021 ging van start. Keer op keer ging ik op pad met mijn koffer vol beschermende kleding. Telkens niet nodig. Wel kreeg ik in april te maken met meerdere plotselinge overlijdensgevallen. Bij mij, maar ook bij enkele familieleden, gingen de alarmbellen af. De vaccinatiecampagne was toch net van start gegaan? Maar bewijzen dat dit de oorzaak kon zijn kregen we niet. Halverwege 2021 kreeg ik de eerste melding van een corona overledene. De partner zit nog steeds met grote vraagtekens: Is mijn geliefde wel goed behandeld? En bij die ene melding is het voor mij ook gebleven. Maar wederom kreeg ik kort daarna te maken met een zelfverkozen levenseinde. Ik bemerkte dat de door de overheid ingestelde maatregelen een desastreuze impact hadden op het mentale welzijn van de mensen. Augustus 2021, wat normaal een rustige periode is, werd het plotseling ontzettend druk. Veel sterfgevallen van mensen jonger dan 65 jaar. Velen daarvan overleden aan snelgroeiende carcinomen (tumoren, red.). Even leek het erop dat de ‘drukte’ was genormaliseerd. Tot november 2021. Vanaf dat moment was het een gekkenhuis. Soms kreeg ik wel zeven meldingen in tien dagen binnen. Ik kon niet anders dan meldingen doorspelen naar collega’s, wat ik normaal zelden hoefde te doen. De ene na de andere melding betrof een veel te jong persoon. Voor velen was het, BAM, zonder voorbode, einde oefening. Familie kan bij een plotseling overlijden te allen tijde obductie (onderzoek naar reden overlijden door patholoog, red.) aanvragen. Dit gebeurt in Friesland kosteloos. Wel moet men er rekening mee houden dat er soms extra vervoerskosten zijn. Helaas gebeurt dit maar weinig. In december en januari heb ik twee keer meegemaakt dat de arts obductie voorstelde na een plotseling onverwacht overlijden. Bij één iemand was de uitslag binnen twee maanden bekend: hartfalen. Bij de ander is de uitslag wel bekend, maar hier wil/mag (volgens eigen zeggen) de huisarts de nabestaanden niet over informeren. Wij helpen de nabestaanden in dit proces want natuurlijk wil de familie de doodsoorzaak graag weten. Temeer ook omdat er kinderen in het spel zijn en er mogelijk erfelijkheidsfactoren meespelen. Wanneer er obductie wordt gedaan, wordt er naar mijn weten niet speciaal naar vaccinatie als mogelijke oorzaak gevraagd. Ik mag toch aannemen, dat mocht dit het geval zijn, en mensen zijn als mogelijk gevolg daarvan overleden, dat dit wel wordt meegenomen in het onderzoek? Dit is een goede vraag voor een patholoog anatoom. In 2015 kwam ik in het uitvaartvak terecht. Tijdens mijn opleiding rees de vraag, wat wil ik? Werknemer zijn of zelfstandig? Veel mensen kiezen voor zekerheid. Maar ik wilde mooi werk verrichten, de wereld iets mooier maken en dicht bij mezelf blijven. Ik had in de jaren ervoor een sterke visie ontwikkeld: families rust, tijd en ruimte bieden om op een ‘eigen’ manier afscheid te nemen. Daarom koos ik ervoor om uitvaarten te verzorgen als zelfstandig en onafhankelijk uitvaartondernemer.Hierdoor kon ik er voor kiezen om tussen de drie of vier families per maand te begeleiden. Dit zorgt voor een juiste balans. Maar zoals hierboven beschreven, veranderde het aanbod ten opzichte van voorgaande jaren en werkte ik soms 4 weken aaneengesloten. Ik ben dan ook druk bezig iemand te vinden die mij kan assisteren in drukke tijden. Wel iemand die uit hetzelfde hout is gesneden als ik ben. Om een beeld van mijn praktijk te schetsen: vanaf maart 2020 tot begin januari 2022 heb ik 109 uitvaarten mogen begeleiden. Hiervan is slechts 1 persoon aan/met corona overleden, kreeg ik opeens te maken met vijf overlijdens als gevolg van een suïcide (voorgaande jaren geen één), heb ik drie families na het overlijden van hun baby begeleid en zijn twee mensen als gevolg van een dodelijk ongeval overleden. Voor mij was de meest voorkomende oorzaak van overlijden veroorzaakt door hart- en vaatlijden en kanker waarvan het laatste half jaar van 2021 tot nu toe veel snelgroeiende tumoren waren waar de behandeling geen effect had en ze kwamen te overlijden. Er zijn een aantal pieken geweest in de oversterfte. Voor mij waren vooral de pieken in 2021 in april/mei, augustus en november/december. Ook vanaf januari 2022 heb ik weer méér meldingen binnengekregen dan 2021. En dit verbaast mij. De pandemie is immers al weer verleden tijd.Een verandert patroon ten opzichte van voorgaande jaren is ook de vele aanvragen tot een voorbespreking. Wensen bespreken, omdat diegene kort daarvoor te horen heeft gekregen dat hij/zij nog enkele weken/maanden te leven heeft. Momenteel is er een explosie aan kankergevallen bij mensen tussen de 50 en 60 jaar. En bizar genoeg bijna allen dezelfde diagnose: uitzaaiingen in de hersenen, door de artsen ‘bolletjes’ genoemd, met veelal een primaire tumor in de longen. Met regelmaat hoor ik ook dat het aan tijd ontbrak om te ontdekken waar de primaire tumor zat. Het proces denderde dan zo snel voort dat de dood eerder intrad dan de artsen de tumor kon vinden. Het is heel moeilijk om een verandering in sterfte ergens aan te relateren omdat er zo veel mogelijke oorzaken en factoren meespelen. Ik verzorg uitvaarten voor mensen uit alle lagen van de bevolking, jong en oud, geprikt en niet geprikt. Wat mij absoluut is opgevallen is dat ik in 2021 beduidend meer overlijdensmeldingen binnen kreeg dan de jaren daarvoor. De oversterfte in het laatste half jaar van 2021 en de eerste maanden van 2022 herken ik dus.Nee, ik ben geen wetenschapper en kan dus ook niet zeggen dat er een correlatie met ‘het vaccin’ is. Maar door alle verhalen die ik van families heb gehoord vermoed ik dat ook eenzaamheid, stress en onzekerheid een grote rol hebben gespeeld in de toename van de sterfte. De isolatie van mensen vanwege de lockdowns hebben ervoor gezorgd dat hoofd en lichaam in onbalans zijn geraakt waardoor mensen letterlijk ziek werden en zelfs overleden. Ik lees verhalen van postmortale zorgverleners dat mensen na overlijden eenzijdig donker verkleurd zijn. Dit betreft dan vaak: schouder, borst, hals en hoofd. Ik kan dit beamen. Ook zie ik net als hen, geen rood, maar zwart bloed. Mijn inziens is het een taak van een patholoog anatoom om dit te onderzoeken en te melden. De officiële doodsoorzaak staat vermeld op het zogenaamde B formulier. Als uitvaartondernemer kan ik dit niet inzien. De schouwarts die de doodsoorzaak heeft vastgesteld moet dit namelijk in een, met handtekening verzegelde, envelop doen. Vervolgens moet ik deze inleveren bij het gemeentehuis die het dan weer doorstuurt naar het CBS. Bij dit bureau registreert men alle gegevens omtrent doodsoorzaken. Om nabestaanden te ondersteunen en te ontzorgen is het voor mij niet relevant om te weten wat de doodsoorzaak is. Doordat ik een week zo dichtbij nabestaanden mag staan hoor ik toch wel wat er allemaal aan de dood is voorafgegaan. Bijna een week ben je hun steun en toeverlaat. Je komt binnen op één van de meest kwetsbare momenten in hun leven. Wat je dan ziet is puur en echt. Alles wat er ooit toe deed is op dat soort momenten niet meer belangrijk. Maskers zijn afgevallen en velen willen vooral vertellen en delen wat ze hebben meegemaakt. Soms komt ook het onderwerp vaccineren aan de orde. In bijna elke families tref ik gezinsleden aan die zich wel en niet hebben laten prikken. Iedereen heeft daarvoor zijn eigen reden. Ik kan hier makkelijk in meebewegen want ik ben beslist geen corona ontkenner of voor of tegen de prikken. Dat is iets wat iedereen zelf moet bepalen. Wat mij wel is opgevallen is dat mensen die zich hebben laten prikken zich niet hebben ingelezen terwijl de mensen die zich niet hebben laten prikken, onderzoek hebben gedaan naar het onderwerp. Naast de verandering in doodsoorzaak is de gemiddelde leeftijd van overlijden bij mij zeker veranderd. Exact kan ik dit niet weergeven maar dat ik afgelopen december/ januari overlijdensmeldingen binnenkrijg van 37, 44, 46 en 51 jarigen en zelfs maar enkele 80 plussers, vertelt mij al genoeg. Zoals ik altijd doe en altijd heb gedaan, heb ik ook in de afgelopen twee jaar alles op alles gezet om er voor te zorgen dat familieleden in de nabijheid van hun geliefde konden zijn en durfde hierbij ook buiten de kaders te treden. Ik ben nu eenmaal niet iemand die in een keurslijf past. Van mens tot mens er zijn, zonder afstand, staat bij mij bovenaan. Afscheid nemen kent geen tijd, maar ook geen afstand. De onmenselijke maatregelen die grote bedrijven hanteerden en nu nog hanteren, heb ik dan ook nooit begrepen. Je doet dit werk met liefde en passie voor je medemens, dan is afstand in mijn beleving ‘not done’. De laatste verzorging heb ik ook altijd gewoon thuis gedaan, met of zonder (zieke) familie erbij, volgens hun wens. Zoals het hoort. Thuisopbaring was ook gewoon mogelijk want wat zijn de gevolgen voor mensen die niet goed afscheid hebben kunnen nemen van hun naaste? Ik heb mensonterende, schrijnende taferelen gezien. Van opgesloten ‘oudjes’ in een verpleeghuis die helemaal zielsalleen zonder hun geliefden moesten sterven. Van nabestaanden die voor de ramen van het verpleeghuis afscheid moesten nemen van hun geliefde. Van overledenen die als dieren in een zak werden afgevoerd. Dat er maar 30 personen aanwezig mochten zijn bij een uitvaart en de naaste familie overige gasten zonder hapje, drankje en zonder nazit, naar huis moesten sturen. In enkele gevallen heb ik dit opgevangen door picknickmanden te vullen met koffie/thee/fris en iets lekkers, zodat de familie toch nog even met elkaar bijeen kon zijn. In het bos of een andere plek ver weg van de bewoonde wereld. Wat voor lange termijn gevolgen gaan we hier nog van ervaren? Is daar over na gedacht? Geen idee. Wat ik belangrijk vind is dat we elkaar niet veroordelen, dat we elkaars keuzes respecteren, elkaar in waarde laten, liefdevol zijn en er als mens voor je naaste medemens willen zijn. Daar gaat het voor mij om in het leven en daar sta ik voor. Ik hoop echt dat er meer duidelijkheid gaat komen over alle veranderingen in stervensoorzaken en dat er duidelijk gaat worden waarom we zo veel oversterfte blijven houden. Niet pas over een jaar maar al nu meteen want dan kan je pas de juiste acties ondernemen om hier op in te springen. Dus hoop ik dat mensen zich blijven uitspreken, vragen blijven stellen en zelf op onderzoek blijven gaan om voor jezelf te bepalen wat waar is en daar naar te handelen. Mijn handelen zal niet veranderen want voor mij staat menselijkheid altijd bovenaan en dat wens ik elke familie toe die een dierbare heeft verloren: om afscheid te mogen nemen waar zij mee verder kunnen en wat ze als mooi hebben ervaren. Warme groet, Anja de Roos

Translate »